جوانی خدمت امام حسین علیه السلام رسید و گفت، من مردی گناهکارم و نمی توانم خود را در انجام گناهان باز دارم، مرا نصیحتی فرما.
قال الامامُ الحسین علیه السلام:
اِفعَلْ خَمسَةَ أشياءَ و أذنِبْ ما شِئتَ:
✅ فأوَّلُ ذلكَ: لا تَأكُلْ رِزقَ اللّه و أذنِبْ ما شِئتَ؛
✅ و الثّانِي: اُخرُجْ مِن وَلايَةِ اللّه و أذنِبْ ما شِئتَ؛
✅ و الثّالِثُ: اُطلُبْ مَوضِعا لا يَراكَ اللّهُ و أذْنِبْ ما شِئتَ؛
✅ و الرّابِعُ: إذا جاءَ مَلَكُ المَوتِ لِيَقبِضَ رُوحَكَ فادْفَعْهُ عَن نَفسِكَ و أذنِبْ ما شِئتَ؛
✅ و الخامِسُ: إذا أدخَلَكَ مالِكٌ في النّارٍ فلا تَدخُلْ في النّارِ و أذنِبْ ما شِئتَ!
امام حسین علیه السلام فرمود:
«پنج کار را انجام بده و آنگاه هر چه می خواهی گناه کن.
اول: روزی خدا را مخور و هر چه می خواهی گناه کن.
دوم: از حکومت خدا بیرون برو و هر چه می خواهی گناه کن.
سوم: جایی را انتخاب کن تا خداوند تو را نبیند و هر چه می خواهی گناه کن.
چهارم: وقتی عزرائیل برای گرفتن جان تو آمد او را از خود بران و هر چه می خواهی گناه کن.
پنجم: زمانی که مالک دوزخ تو را به سوی آتش می برد در آتش وارد مشو و هر چه می خواهی گناه کن.»
جوان اندکی فکر کرد و شرمنده شد و در برابر واقعیت های طرح شده چاره ای جز توبه نداشت.
بحارالانوار، ج 78، ص 126، ح 7، جامع الاخبار، ص 359، ح 1001.
برچسب:
نویسنده: پرهام جلالی